سهم پلاستیک‌ها در آلودگی هوا؛ از میکروپلاستیک‌ها تا گازهای سمی

ردپای نامرئی پلاستیک در اتمسفر؛ کشف ۹ نوع پلیمر و ذرات الاستومری در ابرها

با پیشرفت فناوری‌های آنالیز طیف‌سنجی و تصویربرداری در مقیاس میکرونی، ابعاد جدیدی از پراکندگی آلاینده‌های سنتزی در طبیعت آشکار شده است. پژوهش‌های اخیر دانشمندان با به‌کارگیری تکنیک‌های پیشرفته تصویربرداری نوری و شیمیایی نشان می‌دهد که ذرات میکروپلاستیک نه تنها خاک و اقیانوس‌ها، بلکه لایه‌های فوقانی جو زمین را نیز آلوده کرده‌اند.

یافته‌های آزمایشگاهی حاکی از شناسایی ۹ پلیمر ساختاری متفاوت و یک نوع الاستومر (لاستیک) در ذرات معلق هوا است؛ تا جایی که در آنالیز آب باران متراکم‌شده در ابرها، به ازای هر لیتر آب، به طور میانگین ۱۴ ذره پلاستیکی مختلف به ثبت رسیده است.


میکروپلاستیک‌ها چگونه وارد اتمسفر و سامانه ابرها می‌شوند؟

به دلیل چگالی پایین و وزن بسیار کم پلیمرها، ذرات خردشده در مقیاس میکرومتر به راحتی توسط جریان‌های همرفتی و بادهای شدید به تروپوسفر (پایین‌ترین لایه اتمسفر) منتقل می‌شوند. منابع اصلی تولید و رهایش این ذرات در هوا عبارتند از:

  • 🚗 سایش و فرسودگی تایر خودروها: اصطکاک مداوم الاستومرهای لاستیک با سطح آسفالت که مقادیر عظیمی از ذرات پلیمری را به صورت غبار جاده‌ای در هوا آزاد می‌کند.
  • 🏙️ فرسایش الیاف سنتزی و چمن‌های مصنوعی: تخریب تدریجی پلیمرهایی نظیر پلی‌پروپیلن و پلی‌اتیلن در اثر تابش فرابنفش (UV) و سایش فیزیکی.
  • 🗑️ سایت‌های دفن زباله و غبار شهری: خردایش مکانیکی بسته‌بندی‌های رهاشده و انتقال آلاینده‌های ذره‌ای سبک به واسطه طوفان‌ها و جریان‌های جوی.

پدیده «باران پلاستیکی» و چرخه انتقال به زنجیره غذایی

میکروپلاستیک‌های منتقل‌شده به لایه‌های بالایی جو به عنوان هسته‌های میعان ابر (Cloud Condensation Nuclei) عمل کرده و قطرات آب دور آن‌ها تشکیل می‌شوند. این فرآیند منجر به ایجاد پدیده‌ای موسوم به «باران پلاستیکی» می‌شود.

بر اثر بارش‌های جوی، این ذرات مجدداً به سطح زمین، منابع آب شرب، مراتع کشاورزی و اقیانوس‌ها بازگشته و به طور مستقیم وارد زنجیره غذایی انسان و حیات‌وحش می‌شوند؛ موضوعی که ضرورت بازنگری در طراحی مواد پلیمری و ارتقای کیفیت کامپاندهای بادوام را دوچندان می‌کند.


راهکار صنعت: حرکت به سوی پلیمرهای مهندسی با دوام بالا و بازیافت‌پذیر

کاهش ریزش ذرات پلیمری و جلوگیری از فرسایش زودرس قطعات، مستلزم اصلاح فرمولاسیون پلیمرها با افزودنی‌های پایدارکننده حرارتی و نوری (Anti-UV)، بهره‌گیری از الاستومرهای مهندسی‌شده و تقویت پیوندهای ماتریس با فیلرهای پایدار است تا طول عمر مفید محصولات افزایش یافته و نرخ تخریب فیزیکی آن‌ها به حداقل برسد.

 

REF: phys.org

جهت اطلاعات بیشتر و مشاوره با همکاران ما از طریق شماره های زیر یا بخش (تماس با ما) در ارتباط باشید:

021-35000234
09028010466
www.npolymer.com

#آلودگی_هوا #میکروپلاستیک #پلیمر #نیرومند پلیمر #محیط_زیست

# Microplastics # climate change # fertilisers # plastic #NIROUMANDPOLYMER

سهم پلاستیک ها و میکروپلاستیک ها در آلودگی هوا و اتمسفر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید